Rozdział I
Postawy liturgiczne podczas Obrzędów
Wstępnych i Liturgii Słowa
4. Procesja wyrusza z zakrystii w ustalonym
przez ceremoniarza porządku i idzie przez kościół, lub bezpośrednio do
prezbiterium ze złożonymi rękami, krokiem równym, spokojnym, nie biegając.
5. Po dojściu do ołtarza usługujący parami
przyklękają na prawe kolano przed stopniem komunijnym i rozchodzą się na
swoje miejsca lub, gdy nie ma uroczystej asysty, przyklękają wszyscy razem z
Celebransem przed tabernakulum i stają po bokach ołtarza, cały czas
trzymając ręce złożone, nie wiercąc się i nie oglądając na boki, z uwagą
słuchając słów wypowiadanych przez kapłana i odpowiadających mu w
odpowiednich momentach.
6. Jeżeli przewidziane jest „Chwała na
wysokości Bogu” (Gloria), to 2 razy, na słowa „Jezu Chryste” wszyscy
wykonują skłon samą tylko głową.
7. Po kolekcie wszyscy udają się na swoje
miejsca (chyba że już przy nich są) i siadają równo z mistrzem ceremonii
(ceremoniarzem) lub, w przypadku jego braku, równo z celebransem.
8. Wszyscy siedzą aż do „Alleluja” lub
„Chwała Tobie, Słowo Boże” lub „Chwała Tobie, Królu wieków”, kiedy to
spokojnie wstają i stoją przy swoich miejscach.
9. Na słowa czytającego Ewangelię „Pan z
wami” wszyscy odwracają się przodem do miejsca, z którego czytana
jest Ewangelia (ambony) i stoją tak aż do odpowiedzi ludu „Chwałą Tobie,
Chryste”, kiedy to odwracają się z powrotem do pozycji „normalnej”, to
znaczy tyłem do swojego miejsca siedzenia.
10. Jeżeli we Mszy Świętej jest homilia lub
kazanie, wszyscy siadają równo z ceremoniarzem (kapłanami koncelebrującymi,
lecz nie mówiącymi kazania lub równo sami ze sobą
J).
11. Jeżeli była homilia lub kazanie, wszyscy
wstają na wezwanie kapana do modlitwy wiernych lub, jeśli jest to
przewidziane, do wyznania wiary (Credo). W czasie wyznania wiary wszyscy
wykonują głęboki pokłon ciałem trwający od słów „I za sprawą Ducha
Świętego” do „i stał się człowiekiem”. Jeżeli homilii ani kazania nie było,
wszyscy po Ewangelii stoją, jak to jest omówione w punkcie 7 i uczestniczą w
modlitwach wraz z ludem, głośno i świadomie wypowiadając słowa Symbolu
nicejsko-konstantynopolitańskiego i/lub odpowiadając na wezwania w czasie
modlitwy wiernych.
